Poesia…A Menopausa

Varda qua che maravegia

E do de notte e ancora svegia

Tra e vampae e e caldane

E do squee de tisane

la menopausa

Me scoverzo in piena notte

Coa paura de vantà e botte

Dal mario che dorme in fianco

Manco mal che chel ze un fià stanco

Co ti t’alsi aea mattina

Te par d’esser in banchina

Tutta mogia de suor

E cento battiti de cuor

In bottega vago in cassa

Tutta rossa e paonassa

No parchè so emossionada

Ma so in preda a na vampada

la menopausa

Ze passà in cinquant’anni

Riva acciacchi e anca maeanni

Se parlemo dea memoria

Quea ze n’altra bea storia

Se i sauda paea strada

I t’a rovinà a giornada

Ore e ora a ripensà

Ma chi gera sto cristian???

Anca se ti magni manco

Te par ver un budda in fianco

Casca tutto verso el basso

Ecco che riva el prolasso

Par che vaga tutto ben

Ma ti ze piena de veen

Basta che i te diga A

Ti i ga già mandai a cagà

la menopausa

Sue giunture te ghe vol

Cento kii de svitol

Sensa tante eccession

Sua musana el silicon

No parlemo po’ dea vista

Te ghe vol un apripista

Da vissin o da lontan

Ti a da metterte l’ocial

la menopausa

Ghe ze un lato positivo

E co questo mi convivo

Semo donne de cosciensa

E co tanta esperiensa

Ogni mese semo sensa

De un ingrata sofferensa

Che n’a fatto triboar

Co doeori e tanto mal

la menopausa

Sta co chi te vede un fior

E te varda cò amor

Megio perder che trovar

Chi da drio te parla mal

Vedarè che dopo passa

E sbrogiemo sta matassa

Forti e bee più de na volta

Pronte a far n’altra rivolta.

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato. I campi obbligatori sono contrassegnati *

Ti è piaciuto? Condividi 😀

Facebook
Twitter
Email
Telegram
WhatsApp